Ta kaplica to mauzoleum rodziny lwowskich patrycjuszy Kampianów, a także spokrewnionych z nimi rodów Ostrogórskich i Groswajerów. Wybudowana została prawdopodobnie przez Pawła Rzymianina, zamówiona i sfinansowana przez burmistrza i doktora medycyny Pawła Kampiana dla niego i jego syna Marcina. Prace rozpoczęto przed rokiem 1600. W trzecim dziesięcioleciu XVII wieku Marcin Kampian podjął się dokończenia kaplicy, powierzając to zadanie prawdopodobnie Andrzejowi Bemerowi i jego nieznanemu zastępcy. Budowę sfinalizował Bartłomiej Zimorowicz.

Sklepienie nawy głównej i naw bocznych zdobi polichromia Stanisława Stroińskiego wykonana w latach 1771–1775. Malowidła w delikatnych pastelowych tonacjach przedstawiają obecność Maryi w Bożym planie zbawienia.

Wzdłuż ścian prezbiterium dwurzędowe dębowe stalle kanonickie zaprojektowane przez architekta Piotra Polejowskiego, wykonane przez stolarzy z Obroszyna w latach 1769–1770, ozdobione przez snycerza Jana Kruszanowskiego w roku 1771, pomalowane i pozłocone przez Józefa Jaźwińskiego w 1789 roku. Zaplecki podzielone pilastrami. W ich arkadowych wnękach znajdują się płaskorzeźbione postacie apostołów naprzemiennie z kompozycjami insygniów papieskich, biskupich i kanonickich oraz motywów kwiatowych.

Kaplica pw. Najświętszego Sakramentu, zwana też kaplicą Wiśniowieckich lub Złotą, rozplanowana jest na rzucie prostokąta, nakryta owalną kopułą z latarnią. Dekoracja malarska na sklepieniu przedstawia scenę Adoracji Najświętszego Sakramentu przez anioły, prawdopodobnie autorstwa Stanisława Stroińskiego, powstała w latach trzydziestych XVIII w.

Kaplica powstała w 1628 roku z inicjatywy Piotra Milewskiego i została przebudowana w latach 1905–1907 według projektu Władysława Sadłowskiego. Wnętrze utrzymane jest w stylu modernistycznym. Ołtarz wkomponowany został w artykulację ścian pokrytych szarym marmurem z pilastrami z brązowego marmuru.

Podziemia Katedry lwowskiej są jakby drugim kościołem, który rozciąga się niemal pod całą Bazyliką. Liczne korytarze prowadzą do krypt grzebalnych, w których znajdują się m.in. groby metropolitów lwowskich przeniesione tam po II wojnie światowej z innych lwowskich świątyń wskutek groźby sowieckiej profanacji. Można wymienić tu grób abpa Bolesława Twardowskiego (1865–1944), przeniesiony w latach 1947–1948 z kościoła pw. Matki Bożej Ostrobramskiej, czy kilku hierarchów XIX-wiecznych, pochowanych w kościele seminaryjnym pw. Matki Bożej Gromnicznej.